Prostata u kobiet

Prostata u kobiet?! Nic dziwnego, że większość ludzi na takie stwierdzenie reaguje śmiechem lub zdziwieniem. W końcu prostata, inaczej stercze albo gruczoł krokowy, jest strukturą anatomiczną, która występuje wyłącznie u mężczyzn. Kobiety nie mają dokładnego odpowiednika prostaty męskiej. Posiadają natomiast struktury podobne do prostaty, rozwinięte z tych samych komórek zarodkowych w okresie płodowym. Są nimi parzyste gruczoły przedsionkowe mniejsze, znajdujące się blisko ujścia cewki moczowej. Inaczej nazywane są gruczołami przycewkowymi lub gruczołami Skenego.

Żeńska prostata?

Za żeńską prostatę uznaje się gruczoły przycewkowe, leżące wewnątrz warg sromowych większych. Rozmiary i budowa tych gruczołów różnią się pomiędzy kobietami. Płyn, który jest produkowany przez gruczoły przedsionkowe mniejsze, jest podobny składem chemicznym do płynu wydzielanego przez gruczoł krokowy u mężczyzn. Podobnie jak u nich – płyn trafia do cewki moczowej, a niekiedy do pochwy. W czasie podniecenia seksualnego gruczoły przycewkowe u kobiet wypełniają się płynem i są dobrze wyczuwalne przez ścianę pochwy. Wypełnianie się gruczołów przycewkowych płynem i napełnianie się ciała gąbczastego krwią powoduje często obrzęk tkanki otaczającej cewkę. Rytmiczne skurcze mięśni występujące w czasie orgazmu skutkują wyrzuceniem zgromadzonego płynu, co uważa się za kobiecą ejakulację. Objętość uwalnianego płynu jest czasami znaczna, ze względu na to, że gruczoły przycewkowe w czasie orgazmu mogą się napełniać płynem wielokrotnie.

Ejakulacja u kobiet

Wytrysk u kobiet był tematem szeroko omawianym już w czasach starożytnych. „Żeńską prostatę” po raz pierwszy opisał w II wieku n.e. rzymski lekarz Galen. W XVII wieku holenderski anatom Regnier de Graaf napisał podręcznik anatomii kobiet i wspomniał o wydzielanym przez kobiety płynie w czasie podniecenia seksualnego. Do lat 80. XX wieku żeńska ejakulacja była ignorowana przez środowisko medyczne. Za sprawą książki „The G-Spot” Ladasa, Whipple i Perry'ego zaczęto coraz uważniej prowadzić badania na temat wytrysku u kobiet i dyskutować o wiarygodności istnienia punktu G u pań. Niektóre badania sugerują, że kobieca ejakulacja następuje właśnie w wyniku stymulacji punktu G, który ma się znajdować na przedniej ścianie pochwy.

Prowadzone nad wytryskiem u kobiet badania naukowe nie podają pewnego miejsca wydzielania płynu. Nie wiadomo dokładnie, czy jest to pochwa, gruczoły przycewkowe czy cewka moczowa. Jednak analizy chemiczne wykazują, że płyn kobiet wydzielany podczas pobudzenia seksualnego i orgazmu zawiera markery specyfiyczne dla męskiej prostaty, niekiedy ze śladową ilością moczu. Uwalniany przez kobiety płyn nie jest moczem, lecz cieczą o zasadowym odczynie. Ciecz ta wydzielana jest przez gruczoły przycewkowe i zawiera antygen PSA oraz sterczową fosfatazę PAP. Gruczoły Skenego produkują również ludzkie białko 1 (ang. human protein 1). Okazuje się, że wytwarzane jest nie tylko przez gruczoł prostaty u mężczyzn, ale i u kobiet. Badania wykazują, że około 60% kobiet doświadcza wydzielania płynu w czasie orgazmu.

Ujścia gruczołów przedsionkowych mniejszych są najczęściej wielkości główki od szpilki i różnią się wielkością u różnych kobiet. Dlatego czasem wydaje się, że zjawisko ejakulacji żeńskiej nie zachodzi. Wielkość i struktura, jaką mają gruczoły przedsionkowe mniejsze, odpowiadają za kobiecą ejakulację i wyjaśniają nieobecność zjawiska u wielu kobiet. Wytrysk wsteczny, podczas którego płyn z cewki przemieszcza się do pęcherza moczowego, może również odpowiadać za niewystępowanie zjawiska kobiecej ejakulacji.