Zapalenie gruczołu krokowego

Termin „zapalenie gruczołu krokowego” obejmuje zarówno ostre, jak i przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza, ale również stany chorobowe określane wspólnym mianem „zespołu bolesnej miednicy”.

W chorobach infekcyjnych można zidentyfikować czynnik sprawczy i wdrożyć celowane leczenie, natomiast w przypadku zespołu bolesnej miednicy nie udało się do chwili obecnej określić konkretnej przyczyny, stąd leczenie ukierunkowane jest na złagodzenie objawów i poprawę jakości życia.

W zależności od czasu utrzymywania się objawów zapalenie gruczołu krokowego określa się jako ostre lub przewlekłe, gdy dolegliwości utrzymują się powyżej 3 miesięcy.

Do głównych objawów należą:

• Ból zlokalizowany w prostacie lub całej okolicy kroczowej, promieniujący często do moszny i jąder
• Konieczność częstego oddawania moczu
• Trudności z wydaleniem moczu (słaby strumień moczu, konieczność wyciskania moczu z użyciem mięśni brzucha, tak jak podczas oddawania stolca)
• Ból pojawiający się lub nasilający się podczas oddawania moczu

Najczęstszą przyczyną ostrego bakteryjnego zapalenia stercza jest zakażenie pałeczką okrężnicy (Escherichia coli). Zwykle chorzy nie wymagają hospitalizacji i mogą przyjmować leki drogą doustną w domu. Leczenie trwa około 2 do 4 tygodni. U części pacjentów choroba może mieć gwałtowny przebieg z silnymi dolegliwościami bólowymi i wysoką gorączką. Niejednokrotnie wymagają oni leczenia szpitalnego z dożylną podażą antybiotyków. U tych chorych może dojść do znacznego obrzęku gruczołu krokowego i zatrzymania moczu, a czasem nawet do powstania ropnia prostaty.

W takich wypadkach niezbędna jest interwencja operacyjna. U chorych z zatrzymaniem moczu należy wytworzyć cystotomię, czyli wprowadzić cewnik do pęcherza moczowego przez powłoki brzuszne tuż nad spojeniem łonowym. Po wyleczeniu, gdy pacjent zacznie oddawać mocz drogą naturalną, cystotomię się usuwa. Ropień stercza wymaga chirurgicznego nacięcia i zdrenowania w warunkach oddziału urologicznego.

Leczenie przewlekłych zapaleń stercza, zwłaszcza tych, w których nie stwierdza się obecności drobnoustrojów (zespół bolesnej miednicy), stanowi poważny problem, może trwać wiele miesięcy, zdarza się, że nie udaje się osiągnąć pełnego powrotu do zdrowia, a choroba okresowo nawraca przez wiele lat. W skrajnych wypadkach może doprowadzić do konieczności chirurgicznego usunięcia gruczołu krokowego.