Przezcewkowa elektroresekcja (TURP)

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego TURP (transurethral resection of the prostate) to obecnie „złoty standard” w leczeniu operacyjnym łagodnego rozrostu prostaty (BPH). TURP jest zabiegiem endoskopowym wykonywanym przez cewkę moczową. Inwazyjność takiego zabiegu jest mniejsza niż operacji „otwartej”. Warunkiem kwalifikacji pacjenta do wykonania elektroresekcji gruczołu krokowego jest utrzymywanie się znacznych dolegliwości związanych z łagodnym rozrostem prostaty.

Przezcewkowa elektroresekcja prostaty - wskazania do zabiegu

• nawracające zatrzymanie moczu,
• nawracające infekcje układu moczowego z zaleganiem moczu,
• nawracający krwiomocz,
• tworzenie się kamieni w pęcherzu moczowym,
• duże uchyłki pęcherza moczowego z zaburzeniem opróżniania,
• nietrzymanie moczu z powodu przewlekłej jego retencji,
• poszerzenie górnych dróg moczowych,
• niewydolność nerek związana z BPH,
• znaczne zaleganie moczu.

Przeciwwskazania do TURP

• duży rozmiar gruczołu krokowego (>80-100 ml objętości),
• aktywne zakażenie układu moczowego,
• obecność raka prostaty,
• zaburzenia krzepnięcia,
• przeciwwskazania do znieczulenia.

TRUP - jak wygląda zabieg? 

Najczęściej TURP wykonuje się w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Pacjent układany jest na fotelu ginekologicznym z nogami umieszczonymi na specjalnych podpórkach pod stawami kolanowymi, a następnie przygotowuje się pole operacyjne i rozpoczyna zabieg. Do wykonania elektroresekcji używa się resektoskopu. Jest to narzędzie endoskopowe, zaopatrzone w pętlę elektryczną i układ optyczny, umożliwiające wycinanie tkanki przerośniętego gruczołu krokowego pod kontrolą wzroku (na ekranie monitora). Po wprowadzeniu resektoskopu do cewki moczowej, wycina się nadmiar tkanki gruczołu krokowego. Wszystkie krwawiące naczynia zostają skoagulowane, zaś skrawki gruczołu wyciętego podczas TURP wypłukuje się przez płaszcz resektoskopu lub usuwa specjalną strzykawką.

Zalety przezcewkowej elektroresekcji prostaty

Warto zauważyć, że u pacjentów ze współwystępowaniem zwężenia cewki moczowej istnieje możliwość jednoczesnego rozcięcia zwężenia cewki, czyli uretrotomii. Podobnie u pacjentów ze współistniejącą kamicą pęcherza moczowego możliwe jest nie tylko leczenie gruczołu krokowego, ale także jednoczasowe kruszenie niewielkich złogów w pęcherzu moczowym. Po wypłukaniu skrawków z pęcherza moczowego i opanowaniu krwawienia z naczyń (koagulacja krwawiących naczyń) urolog zakłada do pęcherza cewnik Foley'a. Umożliwia on opróżnianie się pęcherza ze skrzepów i pozostałości pooperacyjnych. Cewnik usuwa się w momencie uzyskania klarownego moczu - zazwyczaj po 48 godzinach. Jeśli pacjent oddaje mocz samodzielnie i bez większych dolegliwości, może być wypisany do domu. Przez okres około 6 tygodni po zabiegu zalecany jest oszczędzający tryb życia oraz unikanie intensywnego wysiłku fizycznego.

Przezcewkowa elektroresekcja prostaty - badanie histopatologiczne

Materiał uzyskany podczas TURP zostaje zabezpieczony oraz przekazany do badania histopatologicznego celem oceny usuniętej tkanki. Po około 2 - 3 tygodniach wynik badania histopatologicznego powinien być dostępny w klinice w której wykonano zabieg. Wraz z wynikiem badania histopatologicznego wskazana jest kontrola w poradni urologicznej.

Powikłania po TURP

Okołooperacyjne:

• wchłonięcie się płynu płuczącego/wystąpienie zespołu TUR,
• krwawienie w czasie trwania zabiegu wymagające leczenia/transfuzji,
• uszkodzenie pęcherza i/lub moczowodów wymagające naprawy chirurgicznej,
• pooperacyjne zakażenie dróg moczowych,
• zapalenie najądrzy.

Możliwe następstwa operacji:

• ejakulacja wsteczna (cofanie się nasienia podczas wytrysku do pęcherza moczowego w wyniku uszkodzenia zwieracza wewnętrznego cewki moczowej) – prawie zawsze,
• przejściowe lub długotrwałe zaburzenia wzwodu,
• krwawienie z loży po gruczolaku po zabiegu,
• wysiłkowe nietrzymania moczu (np. podczas kaszlu, śmiechu),
• bliznowate zwężenie cewki moczowej lub zwężenie szyi pęcherza moczowego.

Pacjenci są kwalifikowani do przecewkowej elektroresekcji prostaty na podstawie rozmiaru gruczołu krokowego, obliczonego podczas badania USG. Chorzy z prostatami o objętości przekraczającej 80 ml powinni być kwalifikowani do zabiegu „otwartego”, jednak graniczna wartość rozmiaru zależy od wprawy operującego.